Jim Morrison Ποίηση - Αποσπάσματα
 |
| Photographer : Henry Diltz |
Τα μικρά αποσπάσματα των ποιημάτων του Jim Morrison από τις ποιητικές συλλογές "Οι Κύριοι - Σημειώσεις για την Όραση" και "Τα Νέα Πλάσματα" δεν φανερώνουν έναν ροκ σταρ καλλιτέχνη αλλά τον ίδιο τον ποιητή χωρίς μάσκα, χωρίς φτιασίδια, χωρίς την ακτινοβολία πίσω από τα λαμπρά φώτα και την επιτηδευμένη προβολή. Τα ποιήματα δεν "καταγγέλλουν" απλά την ολοκληρωτική κυριαρχία μιας ελίτ και των μέσων, ούτε πληροφορούν. Σε αλλάζουν.
Δεν πρόκειται για παραδοσιακή ποίηση αλλά πολύ περισσότερο για σκοτεινές σκέψεις που αναζητούν το φως της αλήθειας. Οι "Κύριοι" που λογικά τοποθετούνται ως η ελίτ , η κυρίαρχη τάξη που προσπαθεί να ελέγχει τις ζωές μας προσφέροντας "θέαμα" , στολίζοντας τους τοίχους της υπαρξιακής φυλακής μας με εικόνες ψεύτικες και εθιστικές ίσως είναι αυτοί στους οποίους ασκεί δριμεία κριτική...αλλά πιθανόν να απευθύνεται και σε μας ως παρατηρητές ή "δολοφόνους" που αναζητάμε μία ζώνη ασφαλείας, ένα καταφύγιο από τις ευθύνες και υποχρεώσεις που "κοστίζει" η ελευθερία μας.
Η κάμερα δεν είναι ένα ουδέτερο εργαλείο καταγραφής αλλά ένας συμβολισμός.
Ο φακός , από όποιον χρησιμοποιείται, σαν πανόπτης θεός αλλά και σαν όπλο ελεύθερου σκοπευτή, δεν αποτυπώνει απλά το φως αλλά επιτελεί μια πράξη βίας ξεσκεπάζοντας τις πιο κρυφές δομές της ύπαρξης μας. Ο χειριστής της κάμερας γίνεται θεός από απόσταση έχοντας την ψευδαίσθηση της παντογνωσίας και σκηνοθετεί την αποσύνθεσή ή την διαστρέβλωση της ζωής μας.
Η ποίηση του Jim Morrison μας παρακινεί να αναζητήσουμε τα πολλά κομμάτια του εαυτού μας που συντίθενται και λειτουργούν μέσα σε, αλλά και ανάμεσα σε, πολλαπλούς ρόλους και είδωλα. Ο παρατηρητής, ο πληγωμένος αρχηγός , οι δημοσιογράφοι και οι μυστικοσύμβουλοι είμαστε όλοι εμείς που άλλοτε ως σκοπευτές και άλλοτε ως πεζοί μετατρεπόμαστε σε σπάνια υδρόβια έντομα για παρατήρηση, όπως λέει ο ποιητής, μπαινοβγαίνοντας στο κάδρο, απογυμνωμένοι από την ατομικότητά μας.
Στα Νέα Πλάσματα καταγράφονται αποσπασματικά οι σκέψεις του Jim Morrison για την εξουσία, τη φθορά, τη φύση, τον θάνατο, αλλά και τον έρωτα και την αγάπη. Η ποιητική συλλογή είναι αφιερωμένη στη μούσα και σύντροφό του, Pamela Courson.
Γιάννης Κιντζιος , Ιούνιος 2026
Οι κύριοι
Σημειώσεις για την όραση
Λουτρά, κάγκελα, ἡ ἐσωτερική πισίνα. Ὁ πληγωμένος ἀρχηγός μας στήν ίδρωμένη πλάκα, χλωρίνη στην αναπνοή του καί στά μακριά του μαλλιά.
Ευκίνητος, ἄν καί ἀνάπηρος, σῶμα παλαιστή μέσων βαρῶν, κοντά του ὁ ἔμπιστος δημοσιογράφος, ὁ μυστικοσύμβουλος.
Τοῦ ἄρεσε νά ἔχει κοντά του ἀνθρώπους μέ πλατιά αἴσθηση ζωῆς. Αλλά οἱ περισσότεροι τοῦ τύπου ἦταν γύπες πού κατέβαιναν στη σκηνή για περίεργη Αμερικάνικη ἀταξία.
Κάμερες μέσα στο φέρετρο πού παίρνουν συνέντευξη ἀπό σκουλήκια.
Χρειάζεται μεγάλο φονικό γιά νά γυρίσεις τά βράχια στή σκιά καί νά ξεσκεπάσεις παράξενα σκουλήκια από κάτω.
Οἱ ζωές τῶν δυσαρεστημένων τρελλῶν μᾶς ἀποκαλύπτονται.
𐩘 𐩘 𐩘
Ἡ κάμερα, σαν θεός που βλέπει τα πάντα, ἱκανοποιεῖ τή λαχτάρα μας για παντογνωσία.
Να κατασκοπεύεις τούς ἄλλους ἀπό αὐτό τό ὕψος καί τή γωνία: πεζοί μπαινοβγαίνουν στο φακό μας σάν σπάνια υδρόβια έντομα.
Δυνάμεις τῆς γιόγκα. Να γίνεται κανείς ἀόρατος ἤ μικρός. Να γίνεται γιγάντιος καί νά φτάνει τά πιό μακρινά ἀντικείμενα.
Νά ἀλλάζει τήν πορεία τῆς φύσης. Να τοποθετεῖται ὁπουδήποτε στό χῶρο ἤ χρόνο. Νά καλεῖ τούς νεκρούς.
Νά ἐξυψώνει τίς αἰσθήσεις καί νά συλλαμβάνει ἀπρόσιτες εἰκόνες γεγονότων, σέ ἄλλους πλανήτες, στο βαθύτερο κομμάτι του μυαλού του, ἤ τοῦ μυαλοῦ τῶν ἄλλων.
Τό ὅπλο τοῦ ἐλεύθερου σκοπευτῆ εἶναι μία προέκταση τοῦ ματιοῦ του. Σκοτώνει μέ ἐπιζήμια ὅραση.
Ὁ δολοφόνος (;), βάζοντάς το στα πόδια, οδηγημένος μέ ἀσυνείδητη, ἐνστικτώδη άνεση εντόμου, σάν σκῶρος, πρός μία ζώνη ασφαλείας, καταφύγιο ἀπό τούς πολυσύχναστους δρόμους.
Γρήγορα, καταβροχθίστηκε στο ζεστό, σκοτεινό, ἀθόρυβο στομάχι του φυσικού θεάτρου.
Τα Νέα Πλάσματα
Για την Pamela Suzan
Πέσε κάτω. Παράξενοι θεοί φθάνουν σέ ἐχθρικές πόζες. Τά πουκάμισά τους εἶναι μαλακό πάντρεμα ὑφάσματος και μαλλιού. Σ' ὅλο τό μῆκος τῶν χεριών τους στολίδια κρύβουν φλέβες πιό γαλάζιες κι ἀπ' τό αἷμα προσποιούμενα καλωσόρισμα. Απαλά μάτια σαύρας συνδέονται. Τό ἁπαλό στραγγισμένο τους έντομο φωνάζει όρθιο νέο φόβο, ἐκεῖ πού βασιλεύουν οἱ φόβοι. Τό θρόισμα τοῦ σέξ πάνω στο δέρμα τους. Ὁ ἄνεμος ἀπομακρύνει κάθε ἦχο. Ποδοπάτησε τή μαρτυρία σου στο τιμωρημένο χώμα. 𐩘 𐩘 𐩘 Πληγές, ἀρσενικά ελάφια καί βέλη Κουκουλωμένα ἀστραφτερά πόδια βουλιάζουν κοντά στίς ἤρεμες γυναῖκες. Εντυπωσιακή ὑποταγή τῶν ἀνθρώπων τῆς λίμνης Ἐκπληκτικές σπηλιές γιά λεηλασία. Αδέσποτα χωρίς νεῦρο μπαλλέτα λαφυραγωγίας. Αγόρια τρέχουν. Κορίτσια φωνάζουν, πέφτουν. Ὁ ἀέρας εἶναι πυκνός ἀπ' τόν καπνό. Νεκρά σύρματα πού κροταλίζουν χορεύουν λίμνες ἀπό θαλασσινό αἷμα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου